Kokusu Kim Bilir Nerelerdeydi

Yalnızlık içinde yürüyen bir adam. Sokak hafif yokuş. Genç adam yürüyordu. O öğlen vakti hep hatırlamak istediği bir gerçeği yaşatmak için o anda karar vermişti. Kaç yıl geçerse geçsin geçmişine dönmek istediğinde, yalnızlık içinde başladığı hayatının bitişine kadar, unutamayacağı bir anısını bu sokaktan geçtiğinde ve her geçişinde  hatırlamak için kendisine geçmişte söz vermişti. Gençliğinin o yıllarında hiçbir anlam taşımayan anlamsız bir düşünce olduğu kimilerince söylenebilirdi. Fakat bugün yazmak için bir değer olmuştur. Kişilerin içinde her zaman hatırlayacağı birden fazla algı dolu anıları muhakkak vardır. İnsanlar algısız yaşayamazlar. En algısız denilenin bile saygı duyacağı bir anısı yüreğinin bir köşesinde yer etmiştir. İnsan geçmişinin mirasıdır. Geçmişinde hatırlayamayacağı güzel anıları yoksa kazanmak için şimdiden çabalamalıdır. Çünkü bu çabaları ileride yaşam umudunu korumasına yardım edecektir. İnsan geçmişiyle şimdiyle ve geleceğiyle yaşamın içinde olan ve olduğuyla hayatta kalmak için çabalayan bir varlıktır. Bu üçlü bağ güzel anılarla doldurulduğunda erdemleştirecek adımları attırabilir. İnsan bazen kendisini taşımakta zorlanan varlıktır. Söylenmiş veya yaşanmış hayat ve sözler ve o sözlerin ürünü olan davranışları günü ve zamanı gelince yaşamla bütünleştirmesinin yolunu açar. Yıllar önce anılarını unutmayacağını söyleyen adam bugün o sokaktan yine geçti. O sokakta yıkık bir ev vardı. İki katlıydı. Boştu. Geçerken gördüğü güzel saçlı kadının kokusu kim bilir nerelerdeydi?