Hayata Tutunmak İçin Aramak

Uzakların uzaklarındayım. Geçmişin derinliklerinde düşünsel dünyamda yüzüyorum. Ağaçların yapraklarındaki izlerimizi arıyorum. Göklerdeki nesnelerdeki izlerimize bakıyorum. Tek başıma dünyanın haliyle uğraşırken sen hala yoktun. Her gün bu yalnızlığı üzerimde taşırken ezilip ezilip kişiliğimi korumaya  çabalıyorum.  Ne duygum duygu olarak kalıyor ne de yalnızlığım. Duygularımı unutmak için kendime mücadele içinde sorular soruyorum? Kişi neden böyle düşüncelerle boğuşmak zorunda kalıyor. Bir bilene sorsam. Yok öyle biri. Anlaşılan her birey kendi çelişkileriyle ve yaşamını sürdürmek zorunda. Kim neyi nasıl doğrulayabilir ki? Kişi yaşamının içinde duygularının sahibini yaşamın zorluklarına karşı koymak ve onun hayat dallarından bir tanesine tutunabilmek için arıyor.