Gözlerimin Bakışları

Gözlerimin yolu göstermesiyle şehrin bir köşesinde kişi yığınlarının arasında yürüyordum. Yolda ilerlerken dikkatli bir şekilde ister istemez gözlerimle yolları,binaları var olan her şeyi  izlemek zorundaydım. Hatıralarımın arasında unutamayacağım bir anım olsun diye bakınıyordum. Nikola Tesla’nın belirttiği gibi gözlerimle gördüğüm her şey yaşamı tanıtıyor ve anlatıyordu. Gözler düşüncelerin ve duyguların aynasıydı. Bir müddet sonra yürüdüğüm yolun kenarındaki çiçeklere yaklaşıp ellerimle yapraklarını okşarken, gözlerim memnun bir şekilde davranışımı izliyordu.Kişi yaşadıklarıyla ve öğrendikleriyle var olan varlıktır. Bunlardan anlam çıkaramazsa üretici olacağı bir yaşamdan uzak kalacaktır. Gözlerim gördüğü güzelliklerden haz alıp, duygularımın ve akılsal düşüncelerime anlam oluşturduğundan, hayatımın vazgeçilmeziydi. Tekrar yoldaki kalabalığın içinde düşüncelerimle baş başa yürümeye devam ettiğimde yaratıcının eril kişilere en büyük hediyesinin dişi kişinin güzelliği olduğunu düşünmeye başlamıştım. Böyle düşünmemin sebebi ise karşı karşıya gelmekte olduğum güzel bir kadın vardı. Düşüncelerim güzel kadından bakışlarını çek artık dediği halde, gözlerim bu isteğe karşı çıkıp güzel kadına bakmaya devam ettiği gibi, düşünselliğimi dinlemiyordu. Gözlerim ısrarlı bakışlarıyla güzellikleri görmek zorunda olduğunu belirtiyordu. Kişinin kendi içindeki çelişkisi bu anlarda gözler ve akıl arasındaki çelişkide yaşanıyordu. Gözlerimin ısrarla izlemeye devam etmesini takiben aklım, artık dur dediği halde, gözlerimin umursamazca bakmaya devam etmesi güzel kadının geçip gitmesine kadar sürmüştü. Hayret etmiştim. Gözlerim nasıl olur da akılsal düşüncemin isteğine karşı çıkıyor ve bakışlarıyla kendisini ifade edebilme cesaretini gösterebiliyordu. Gözlerimin konuşma yeteneği olmadığı gibi aklın ürettiği düşüncemin istediğini yapması gerekir diye kendimi inandırmaya çalışırken, gözlerimin cevabı hazırdı. Görmem konuşmamdır.  Ben olmazsam güzel bir canlıyı göremezsin, tanımlayamazsın ve aşkın hissini tadamazsın. Görmediğin güzel kadını düş dünyanda duygularınla nasıl canlandıracaksın? Nasıl âşık olacaksın gözsüz dünyanda? Diye hitap ettiğinde, gözlerimin düşünce üretimimin duygusal aynası olduğunu anlamıştım.