Soğuk Havalar Güzeldir

Günaydın soğuk. Birkaç aylık ayrılıktan sonra sessiz varlığını sabahın erken saatlerinde ilk defa hissettim. Hissetmemle birlikte yaşam için ne kadar değerli,beklenen ve yaşanması gereken gerçeklik olduğun gün gibi meydandaydı. Bedenim belli derecedeki soğukluk derecenle uyumlu olduğunda yaşam sürem uzamaktadır. Yaşamın anlamlı ve gerçekçi olmasını sağlayan olgusuz olgu olmanı duygularımla sana nasıl anlatabilirim. Sen nesin ve neyi temsil ediyorsun diye sormayacağım. Beni belki duyuyor belki hiç duymuyorsun. Bedenimin dolayısıyla bilincimin içinde soğukluğunu hissettirecek mini minnacık dahi olsa köşecik bulduğun her hangi bir noktamda saklanıyorsun. Kişilere ihtiyaç duyduğunda değil, kendince geri dönme nedenlerini tamamladığına kanaat getirdiğinde görevini aksatmadan yapmak için geri dönüyorsun. Algılı, duygulu ve düşünceli bedendeki bilincim sabahın erken saatlerinde olgusuzluğunla memnuniyetle hareketlenir. Soğukluğunda mutluluğu daha fazla hissetmekteyim. İşte bu yüzden bilincimle hayatın içinde varlığımın başlangıcından sonuna kadar derin derin yüzerken, her günün sabahında özellikle soğukluğunda yaşarken, gözümüzün gördüğü veya görmediği yaşamın gerçekleri için hayatta kalmamız ve sürmesi içinde mücadele etmemiz gerektiğini, asla ve asla dışsal görünüşlere,algı yöneticilerine, çarpık fikirsel inanışlara ve bunları yayanlara kanmadan ve sadece doğrularla hayatımızı yönlendirmenin ve bu bilinçle  hayatımızın eksik veya anlamsızlıklarını tamamlamanın  ve bu sayede hayatımızın gidişatını pozitifliğe yönlendirmenin canlı hayatımız için daha fazla anlam ifade edeceğine inanıyorum. Takvimlere göre soğukluğun epey sürmüştü. Bedenim ve bilincim  özlemişti. Kendime geldim. Neredeydin soğuk? Tekrar gelişinle birlikte yeni bir hayat bakışına ihtiyacım oluştu. Değişiklik özümdür. Doğandan ve bendeki etkinden dolayı.