My absence in the darkness of the night. Gecenin karanlığında sensizliğim

Karanlıklar içinde bende derin bir iz bırakan kadın ile  yalnızlığımı paylaşıyorum. Gece sabaha kadar bir uyanıp bir uyurken  ismini sormayı akıl edemediğim geçmişimde bana yardım eden kadın aklıma geldi. Bakışlarında bana inanmayı isteyen halini unutmam mümkün değildi. Beni hiç tanımıyordu. İlk defa karşılaşmıştık. Uzun boylu ve oldukça güzeldi. Bir kaç saniye bana baktı. Bakışlarıyla bende ne buldu anlayamadım. Aktarmalı uçuş yaptığım havaalanında Amerika ya uçmamı engelleyip geciktirmek isteyen ve mağduriyet yaşatmak isteyen görevliye büyük bir inançla bana güvendiğini söyledi. Beni onların ellerinden aldı ve ellerimden tuttu ve Amerikan hava yollarına ait uçağa doğru birlikte ilerledik.

I share my loneliness with the woman who left a deep mark on me in the darkness. As I woke up and slept until morning, I remembered the woman who helped me in my past, whose name I couldn’t think of asking. It was impossible for me to forget the look in her eyes that wanted to believe me. She didn’t know me at all. We had met for the first time. She was tall and quite beautiful. She looked at me for a few seconds. I couldn’t understand what she saw in me with her gaze. At the airport where I had a connecting flight, she told the officer who wanted to prevent and delay my flight to America and to make me suffer, with great faith, that she trusted me. She took me from their hands and held my hands and we walked together towards the American Airlines plane.