İnancım Ve Duygularım

Yeryüzünün aydınlığında ve gökyüzünün karanlığında ne yeryüzünde nede gökyüzündeydin. Ateşleri, fırtınaları, suları yaratırken ve içten içe yüreklerimizi inancınla doldururken görünmezdin. Dönme dolap misali dünya dönüp mevsimleri oluştururken ağaçlarında gölgeler kuran yaprakların altında  sevdan ile birlikte olurdum. Var ettiğin yaşamıma gözlerimle bakarken zamansızlığın benimle, ben ise zamanımla varlığımı  var ettiğin duygularımla yaşıyordum. Yokluğundan aldığım ilhamla inancımı duygularıma, duygularımı ise mantığıma yönlendiriyordun.