Karanlıklar içerisinde yeryüzünün bir köşesinde gezinip kendimle ilgili düşünüyordum. Geçmişte nasıl bir varlık olduğumu bana hatırlatan sen vardın. Birden aklıma şu soru gelmişti. Aydınlığın ve karanlığın olduğu yeryüzünün içinde ya sen nasıl bir varlıktın? Bir an için senin yüzüne hiçbir zaman dikkatlice bakmadığımı hatırlamıştım. Evet gerçek şu ki seninle birlikteyken yüzüne dikkatlice hiç bakamamıştım. O anda kendime hayret ettim. Nasıl böyle bir davranışta bulundum diye. İnanılmaz bir an idi bunca zaman geçtikten sonra bu gerçeği fark etmek. Sonra bütün gece seni düşündüm durdum. Bu hatayı neden ve nasıl yapmıştım. Geçmişe döndüm. İlk tanışmamızın olduğu yıllara. Akşamın ışığında karşılaşmıştık. İlk akşam senin yüzüne yine doğru dürüst bakamamıştım. Neden dedim kendi kendime? Neden senin yüzüne bakamamıştım? Neden gözlerimi kaçırıyordum? Şimdi anlıyorum ki utanmıştım. Birazda sana dikkatlice bakıp seni ürkütmek istememiş olabilirdim. Şimdi anlıyorum ki utanmış olabilirdim seninle ilk karşılaşmamızda göz göze gelmekten. Hatırlıyor musun? Seninle devamlı konuşurken gözlerimi hep kaçırırdım. Çünkü gözlerdeki bakışlar hep farklı anlamlar oluştururdu. Ve beni anlamlı bakışlarım hep korkutmuştur. Fakat sana bakışlarım neden beni korkutsun diye aklıma gelmesine rağmen senin gözlerine, kaşlarına, yanaklarına, dudaklarına ve uzun saçlarına göz göze gelmeden sen giderken ve gelirken hep bakmak zorunda kalmıştım. Fakat içimde bakışlarımdan dolayı hep bir korku vardı. Bana baktığında gözlerimi her zamanki gibi kaçırırken sen çok uzaklardan bakar gibi bakıyordun. Bakışlarının gölgesi bana senin yalnızlığını hissettiriyordu. Yalnız yaşayan bir insan olabilirdim. Fakat sende aradığını hiç bulamamış izlenimi vermiştin. Anlamsız ufak sözcüklerime birkaç kere ağlamıştın. Başka biri güler geçerken sen gözyaşlarınla oldukça alınmıştın. Ne kırıcı söz söyledim de sen ağlıyordun diye kendime kızmıştım. Sen biliyordun neden ağladığını. Ben de şimdilerde anlıyorum dökülen göz yaşlarını. Senin yüzüne hiç bakmadığım yılların arkasından kalan yalnızlığımla baş başayken senin beni sevdiğini yıllar sonra döktüğün gözyaşlarını hatırladığımda yaşadıklarım aklıma geldi.