Mahzun Bakışlım Yakın Olmalıyız

Yine sen geldin aklıma mahzun bakışlım. Senin peşini bırakmayan şu halimi ne yapayım? Aklıma, dürtülerime ve duygularıma seni unutmanın bu kadar zor gelmesinin nedenini anlayamıyorum. Güzelliğinden mi? Çaresizliğimden mi? Yoksa yaşamak için düşünen varlıklara muhtaç olduğumdan dolayı mı unutamıyordum? Yalnızlığın kişiler için olmadığı o kadar açık ki, her an etrafımda  bulunmanı istememden anlıyorum. Bireyselliğini seninle yaşamak isteyen bir varlık olduğum gerçeğiyle baş başayım. Yanımda olmazsan bile etrafımda olmanı istiyorum. İstersen her zaman bir sınırımız olsun. Sırt sırta duralım fakat birbirimizin ne konuştuğunu duyma imkânımız olmadan aynı ortamda yaşayalım.  Aynı ortamlarda olsak bile birbirimizi görmemiz gerekmiyorsa görüşmeyelim. Düşünen ve konuşan varlık olarak sana ve diğer canlılara muhtaç olduğumun farkındayım. Senden uzak durdukça yalnızlığım yaşamın karanlık dehlizlerine doğru yol almaktadır.  İşte bu yüzden yakın olmalıyız.