Şair Sevdiğini Söyleyemez

Eylül ayının son haftasında sonbaharın tatlı esmesinde sabah saatlerinde lisenin ilk günü. Titreyen  dudaklarla ve aynı zamanda coşkusunda ha şimdi ha az sonra gelir derken okul bahçesinde silinmiş çocukluğu ve aşkın susuzluğu ile uzaktan uzağa sevdiği uzun sarı saçlıyı bekleyen adam. Geçmişi unutturacak sarı saçlı görünür. Yanına gider. Tutulmuş diliyle bakar yüzüne. Korkar kaybetmekten. Söyleyemez sevdiğini. Sarı saçlı gider. Aydınlık ve karanlık içinde ardından bakar uzaklaşan hayaline . Özlemle yaşarken, yıllar geçerken zapt edemez kendini. Şiirler yazar. Arar sarı saçlıyı. Bulduğunda şiirler okur. Sarı saçlı hisseder. Sessiz kalır. Uzatır yanağını şaire öpmesi için. Hoşça kal diyerek,uzaklaşır. Şair yine söyleyemez sevdiğini. Sarı saçlı kadının ardından şiirler yazmaya devam ederken.