I’m offended. Kırgınım

Geçmişte senin için düşündüklerime kırıldım. Halbuki başlangıçta nasılda inanmıştım konuşmalarına. Sonraları ise söylediklerine inanmasam da inanmış göründüm. Çünkü insan sorunlarıyla boğuşuyorsa muhakkak hata yapardı. Bu benim için vazgeçilmez düşünceydi. Senin değerli bir varlık olduğu ile ilgili bir görüşüm vardı. Kimseye aldanmayacağına az dahi olsa bir inancı içimde saklıyordum. Ne bileyim senin içinde yalnızlığının verdiği yaşanılamayan duyguların ve düşüncelerin  olduğunu. Yaptığın aptallığa değer miydi? Adını lekeledin. Geçmişini kararttın. Seni sevenleri üzecektin. Ne yaptığını bir duysalardı ne diyecektin onlara. Bende çok üzüldüm. Haklı nedenlerin bile olsa buna değmeyecek bir hata yaptın. Bunu bütün ömrün boyunca taşıyacaksın. Düşüncelerimde haklı çıktığım için kendime ve sana kırgınım.

I was hurt by what I thought of you in the past. Yet, how I had believed your words in the beginning. Later, even though I didn’t believe what you said, I pretended to believe them. Because if a person is struggling with their problems, they definitely make mistakes. This was an indispensable thought for me. I had a view that you were a valuable being. I kept inside me a little belief that you wouldn’t be fooled by anyone. I don’t know, you had feelings and thoughts that you couldn’t experience because of your loneliness. Was it worth the stupidity you did? You tarnished your name. You blackened your past. You were going to upset those who loved you. What would you say to them if they heard what you did? I was very upset too. Even if you had the right reasons, you made a mistake that wasn’t worth it. You will carry this with you for the rest of your life. I am upset with myself and you because I was proven right in my thoughts.