Doyumsuz Hayatlar

Kişi canlı varlıklar içerisinde en çok dürtüye sahip olandır. İsteğindeki her amacı kişiliğini kabul ettirmek,mutluluğu veya hayatın zevklerini yakalamak içindir. Bu isteklerini her defasında daha fazlasıyla ve sınırsızca istemektedir.Kişi isteklerinin sınırsızlığıyla mutluluğu yakalayamayacak olan yine tek varlıktır. Gözler ve kalbi aradığının mantıklı olup olmamasına bağlı olmaksızın sürekli ister. Dürtüsel baskıyla ve istekle doygunluk nerededir diye arar durur. Bu dönme dolap yaşlılığın son demlerinde artık yapacak bir şeyinin olmadığı anlarına kadar böyle devam edecektir. Kişi için mutlu olmanın yolu bunları elde etmekte değildir. Mutlu olmanın yolu tektir. Yaşamda uyumlaştığın kişiyle yaşadığın hayatın gerçeklerini birleştirmektir. Varlığıyla ortaklaştığın yaşama ortağını iyi analiz etmeyi kavramak iyi bir yaklaşımla başlayıp sürdürmek demektir. Dürtünün ve isteklerin aç gözlülüğüne gem vurmaktır. Gem vurmadığın her isteğin ve dürtün sana problemleriyle gelecektir. Kişi neticede birbirine benzeyen fakat karşı cinsiyle küçük farklılıklarıyla uyum içinde yaşamayı öncelikle tercih edecek varlıktır. Kişi farklı kişiliklerde isteklerini ve dürtüsünü sürdürme yerine hayat ortağının zayıflıklarını kuvvetlendirmeye ve aç gözlülüğünü ise durdurmaya çabalayıp sınırlı bir yaşamın gerçeklerini içselleştirmeyle yaşamını sürdürmelidir. Çünkü hiç bir isteğin ve zorlayan dürtünün sınırı yoktur. Her şeyi elde etmek kişi yaşamında mümkün değildir. Olacaklar ve olmayacaklar vardır.