Hayat kişiye oyun oynamayı çok sever. Bazen düşüncede özgür isen bedence özgürsün dense de bedeni özgür olmayanın da düşünsel özgürlüğü yeterince olamaz. Çünkü düşünsellik bedensel özgürlükle birlikte yaşanmalıdır. Aksi halde gerçeklikten uzaklaşılır. İçsellikle ile nesnelliğin birleşimi olmalıdır.Bedenin acı alıp yeterince haz almadığı bir özgür yaşam olabilir mi? Haz alsa dahi değişiklikleri yaşayamadığından dolayı bir şeyler hep noksan kalacaktır. Her türlü duygumuzu yaşayanlar bedenimizdeki duyularımız ve onların gerisindeki destekçileridir. Bu sebeple her şeyimizle özgür olmalıyız. Düşüncelerimize nefes aldırmak imkanına sahip bedenli varlıklar olmalıyız. Kişi, bütünsel özgürlüğünün verdiği düşünselliğiyle bilinmeyenlerin hepsine olmasa da olabilirlikleri fazla olanlara zamanla ulaşabilecek yetenekleri olan bir varlıktır.