Yaşam Hayranlıktır

Varlıksal çığlıklarım içimdekilerin dışsal yansımasıydı. Kişi varlığının haykırışlarının son kertesi kulaklarımda çın çın çınlamıştı. Bir an için çığlıklarımdan ne olduğunu hiç çözemediğim varlıksallığımda hissettiğim bir şeylere ulaşmak istedim. Kendi kendime neden haykırıyorsun dedim? Yalnızlığı seven olarak neden çın çın çığlıklarıma ihtiyaç duyayım ki diye sordum? İçimde duyduklarımı daha fazla anlamlandıramıyorsun diye neredeyse sadece zihinsel işlevleri uygulamaktan başka bir özelliği olmayan bedenimi aşağılayacaktım. Bedenim ne yapsın mutlu ve mutsuz olan isyan halindeki çaresiz haykırışlarımın karşısında çaresizdi. Bedenim duygularımın,düşüncelerimin ve görselliğimin bazen iyi görünen bazende hiç görünmeyen zavallı ve çaresiz bir esiriydi. Duygularımın varlıksızlığı acılar ve mutluluklarla bilmediğim bir şekilde içimde yeşerdikçe yeşeriyordu. Hayatımın ilerleyen yıllarında haykırışlarımla kendi kendimle bu anlarda bazen mutlu ve bazen bilinmezlikle boğuşan bir esir olmuştum. İçimde yaşattığın varlıksızlığının sessiz sesiyle yeryüzünde olmaktan dolayı hoş olduğum ve yaşamı boş bulduğum için yine de mutluydum. Kişi varlığı bu çığlıkların gerçek sahibine sesiyle ulaşılabilen içindir diye içimin canlılığında olması mümkün olabilirdi. Kişi içselliği bedeniyle titreten ve titreyen bir yaşamın içinde gezinen varlıksızlığın can varlığıdır. Seslerle yırtılan dağların yankılarında, duygularımızın derinlerinde, akan kanlarımızda, bulutlarda gezinen yağmur tanelerinde, vahşi hayvanların saldırganlığında, yıldızlarda ve değişik inanç yöntemlerimizle atalarımızın yaptığı gibi gerçekliğin peşinde durmadan, dinlenmeden varlığımız boyunca yaşadığımız ve yaşattığımız hep o çığlıklar için anlamlar ararken, duygularımızla mutlu olmayı ve hatırlatmayı ve hatırlamayı insanlara sağladığı için varlıksız varlığı unutmamalıyız. Canlılara da yeryüzünün güzelliğini ve bu güzelliklerle iç içe yaşarken, kişi canlarını kıpır kıpır edip birbirini isteyen karşıt canları birbirine yaklaştırıp tutkulu duyguların oluşmasını sağladığından dolayı hep hatırlamalıyız. Bir sabah kalktığınızda  pencerenizden  dışarıdaki farklı görselliklerdeki oluşumlara her zaman ki gibi bakmayın. Her nesneye farklı bakın ve yaklaşın ve varlıksız hakkında düşünün. Yaşam hayranlıktır. Oluşturan da.

 

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir