Tadılmayan duygular yaşanmamış hayatla aynıdır. Bilmediğiniz, tatmadığınız aşkın duygularını bu gerçeği yaşayanlardan dinlemek gerekmektedir. Kendi kendinizle yalnız iken sevdiğinizle konuşabilirsiniz. Onunla yürüdüğünüz veya oturduğunuz yerlerde gezinebilirsiniz. Sevdiğinizin görselliğini gözlerinizin önüne getirdiğinizde içinizin bilinmeyen bir yerden esen rüzgarların esintileriyle dolduğunu fark edebilirsiniz. En önemlisi yaşamda ümit elde etmenizdir.Hiç şaşılacak bir hal değildir. Kişiyi kendinden uzaklaştıran duygu yoğunluğunun nedeni duygusal aşkın gerçek anlamda yaşanmış olmasıdır. Bazen zorunlu güdü olarak değerlendirilse bile karşı cinsiyle duygusallığı yaşamak gerçek ihtiyaçtır. Eğer kişinin ihtiyacı olmasaydı duygusal doğal hayat kişide var olamazdı. Demek ki bir ihtiyaç var ki o duygu oluşturulmuş. Kişi duygularının desteğiyle hayatının devamlılığı için yaşamak zorunda olan varlıktır. Aşkın duygularına içten hitap etmeyenlerle birliktelik kişiye yeterli mutluluk vermez. O tür ilişkiler yüzeyseldir. Kişinin içine işlemez. Tadına varılmaz. Aşkın duygularını yaşamamış olanlar köşelerde sessizce yaşamamalı. Kendilerini zorlayarak yaratılışı itibariyle duygusal olarak verileni tatmaları gerekir. Duygu dünyalar için biraz cesaret gereklidir. Kişiyi doğal yapısından uzaklaştıran töresellik ve inançsallık kişinin duygu dünyasından uzak tutulmalıdır. Çünkü kişiyi engeller.