Cemal Dalda Kişisel Web Sitesi

Bir sonbahar akşamı ağaçlar yapraklarını döküyordu. Kurumuş beş yapraklı çınar sarılıklarının birbirinden farklı renkleri ile birlikte irili ufaklı diğer ağaçlara

Yeryüzünde var olan bugünkü yaşamın düzeni fikirsel akla sahip canlıların eseridir. Akıllı varlıklarca üretilmiş fikirler hayatın akmasını sağlamaktadır. Düşünce sayesinde

Çılgınlık kişisel olgunluğun son aşamasıdır. Kim halinden şikayetçiyse yaşam otlaklarında yalnız yürüsün. Hiçbir şeysiz olarak yoluna devam etsin. Onun yokluğu

Hayatın ayrılığı sevgi değerlerinin geride kalacak sonudur. Alanlar mutlu alamayanlar ise geriye bakıp hiçbir şeysiz yollardan çekilirler. Çılgın düşünce hayatın

Yalnız kalan insan kendi halinde dönen yeryüzüdür. Yeryüzünde durmak kısmen evrenin içinde durmaktır. Evrenlerdeki her şey birbirine benzeyip çoğalarak oluşur.

Yokluğundan kalan sessizliğin gözlerimdeki yalnızlığındı.Ruhumda ise, ayrılıktan kalan incir ağacın sevgimin tadıydı. Yüreğinden akan sesin ile duygusal bağımdın. Güneşin kardeşi

Adam sevmeyi düşündüğü kadınla ilgili anılarını düşündü. Farkına varıyordu ki sevgi öyle kolay elde edilemezdi. Sevgiyi destekleyen olgular olmalıydı. Masaya

Bir yaz günüydü. Hava sıcaktı. Yaşamın nedeni Güneş varlığını gösteriyordu. Yeryüzündeki etkisini azaltıp arttırarak sürdürüyordu. İnsanlar yürüyordu. Bazıları nereye gittiğini

Son yaz macerasıydı. Eylül ayının ilk haftasındaydık. Tutkular ikimizi de esir almıştı. Sen bir başka zenginliğin yaşantısından dünyama dökülmüşken, ben

Her çağırdığında koşa koşa sana gelirdim. Gelirken türlü türlü düşünceler içindeyken varlığımın farkında bile olamıyordum. Bir an önce sana ulaşmak